Zodra je wat langer in Sucre veblijft is de kans groot dat je een keer uitgenodigd wordt om naar een bruiloft te komen. In principe nodigt de Sucraan je overal vooruit, maar uiteindelijk gebeurt er vaak niet zoveel. Bij een bruiloft is dat anders.

Voor deze gelegenheid tijg ik met Jackie naar Oruro. De gelukkige bruid is de zus van een werkvriend van Jackie. Een lieve en hartelijke vrouw die we allebei nog nooit gezien hebben. Maar dat deert niet, want het is feest, en we worden verwelkomt alsof we er gewoon bij horen.

Na de civiele en kerkelijke plechtigheid, die behalve dat het allemaal wat later begint dan gepland, zeg een uur, vrij gebruikelijk verlopen, gaat het feest van start. Dit gaat echter in de omgekeerde volgorde dan wij gewend zijn. We beginnen met de bruidsdans en drinken, dan nog meer dansen en nog meer drinken en de marenada dansen. Tegen 1 uur snachts wordt het diner geserveerd. Hoewel dit koud is, eet iedereen smakelijk, want iedereen is dronken en leeg van maag. Tegen een uurtje of half 3 eten we allemaal taart en dan gaat ieder zijn weegs.

Doch, normaal gesproken duren bruiloften toch nog wel wat langer, en daarom gaan we met de uitnodigende partij nog even door in de huiskamer van het ouderlijk huis. Laten we stellen dat ik kapot was hierna. Want of je nou wilt of niet, er wordt flink gedronken op een bruiloft in Bolivia en ´nee bedankt´ komt niet voor in de lijst met antwoorden.

De volgende dag doen we nog een familiefeestje en dan is het weer tijd om naar huis te gaan. Tijd om weer aan de arbeid te gaan. Er is een grote expo van alle gemaakte artikelen door de studenten van CETA deze week. Deze is op woensdag. Kortom op dinsdag moet er nog heel veel gebeuren. Tot een uurtje of 1 in de nacht wordt er doorgegaan en de volgende ochtend om 8 uur weer verder.

Ik moet zeggen dat het prachtige spullen zijn en aan de snelheid van de verkoop te zien, wordt het door andere mensen ook wel gewaardeerd. Doch ik snap niet waarom plannen en organiseren hier zo moeilijk moet gaan. Allicht omdat ze bijna alles zelf doen. Dit is natuurlijk kostentechnisch heel voordelig, maar tevens scheelt het waarschijnlijk heel veel gedoe. Dingen die uitbesteed worden, worden vaak niet aangeleverd zoals de bedoeling was of het is niet af op de afgesproken datum en tijd.

Maar eind goed, al goed. Het is een succesvolle dag en het einde van het schooljaar voor de studenten.

Prachtig moment voor mij een beetje vakantie te gaan houden. Volgende week komen moeder en gezuster deze kant op en gaan we gezamelijk een rondje Bolivia maken. Ik heb hier uitermate veel zin in, want het is wel eens tijd om de stad uit te gaan. De afstanden zijn hier behoorlijk en dan is een weekend toch wel kort om weg te gaan. Je kunt je bedenken dat veel mensen hier dus ook bijna niet de stad uitkomen. Want behalve dat het ver is, is het voor een gemiddeld Boliviaans salaris best duur.

Daarbij heb ik het eventjes een beetje gehad met het molesterende mansvolk. Een vrijpostig vragende taxichaffeur heeft me de das om gedaan. Als buitenlander loopt ik rond met het woord gemakkelijk op mijn voorhoofd en daarbij wordt de vrouw hier gewoon gezien als object heb ik af en toe het idee. Daar kan ik natuurlijk niet mee akkoord gaan.

Verder gaat alles fijn. Goede gezondheid, leuke mensen, een heerlijk zonnetje en de kapper heeft mijn haar niet verprutst. Wat kan ik mij nog meer wensen?...een toilet ;) Tot de volgende keer!

Lieve groeten Francien