Alles is mogelijk in Bolivia
Een nieuwe werkplek en nieuw huis, ik heb een taxi nodig. 50 minuten lopen is me iets te gortig in de morgen. Calle Brazil por favor. We rijden naar de plaza. De man brabbeld iets in Quechua, en minderd vaart. Ik geloof dat hij het niet goed begrepen heeft. Calle Brazil zeg ik nog 3 keer. En ik wijs naar een deel van de stad. Hij kijkt me vragend aan en zegt meer omhoog? Ja! Dan zal hij het nu wel weten.
Vragende blikken blijven komen in de spiegel. En alles wat ik weet is hoe het eruit ziet, niet hoe je erheen moet rijden. Na een half uur rondrijden, en ik inmiddels veel te laat ben, blijkt dat de man zeer slecht horend is. Fijn, alles is mogelijk in Bolivia. Maar ik ben op de plek van bestemming.
De nieuwe ochtendbestemming is CETA. Een plek waar Centro Juana 1-jarige praktijkopleidingen (houtbewerking, confectie, metaalmechanica en elektrotechnica) aanbied voor jongeren met een moeilijke achtergrond. Jongeren zijn hier in de leeftijd van 18 tot 30 jaar. Na dit jaar ontvangen ze een diploma en kunnen ze officieel aan het werk. Tevens zit er een stuk psychologische begeleiding bij, bijvoorbeeld in de vorm van werkplannen maken voor de toekomst.
Zoals het normaal gaat, zijn mijn werkzaamheden nog niet helemaal duidelijk. Maar wel is er veel leesvoer. En er is straks hulp nodig bij het verkrijgen van informatie over de sociale omstandigheen van de leerlingen. Daarbij loopt het schooljaar tegen het einde en dat lijkt veel werk met zich mee te brengen.
Ach het gaat wel zijn gangetje. Leuke mensen op werk en in mijn omgeving. Alleraardigste gesprekjes voeren met mensen. Maar toch is er iets in de hersenpan dat mijn dagen wat bedompt. Waarschijnlijk vanuit mijn werk, of als ik vertel aan mensen dat ik bij CJ werk. Verhalen over geweld, mensen die er alleen voor staan. En vorige week een aantal documenten door zitten spitten over geweldadige moeders. Heel geen pretje. Het komt er op neer dat ik graag iets inhoudelijks wil doen, maar dat laat mijn spaans nog niet toe. En ik zeg je dat is frustrerend.
Wat het spaans wel toelaat zijn kroegpraatjes. En dit is op zich best fijn. Want het is natuurlijk niet allemaal ellende. Met haloween was het hier groot feest. Verkleed als haai (als je scheel keek was het een non) en pikachu gingen mijn huisgenoot en ik op pad. Toen wij aankwamen was er natuurlijk nog niet verkleed..
Verder was het wel weer eens tijd om de stad uit te gaan. Daarop hadden we besloten een wandeltocht in Tarabuco te gaan doen. Doch, de hamburger van de straat was niet zo fijn als dat hij smaakte. We hebben het gehaald tot een heen en terugreis. Binnenkort een nieuwe poging.
Ja, het is genoeg. Liefs en een kus Francien
Reacties
Reacties
Okee kleine haai! En wat was het thema nou echt? Je snapt toch wel dat ik foto's wil zien!
Hey Francien,
Volgende keer een kladblok meenemen in de taxi om duidelijk te maken waar je heen moet ;)
En ik ben ook benieuwd hoe je er als haai (of non) uitziet, haha! Succes met je Spaans, hoop dat je binnenkort meer kunt bereiken dan 'kroegpraatjes'.
Liefs Annelien
Ja, Spaans valt niet mee als het zo snel wordt gesproken. Omdat ik ook wel wat foto's wil zien van het land, de stad enz. heb ik wat geld voor 100 foto's overgemaakt. Je hebt toch hopenlijk wel een gelegenheid om die erbij te zetten?
Succes bij je werk! Jan.
Fransje, mooi verhaal!
Kijk uit naar het volgende.
Dikke kus, Sylke
He Francien,
Prachtig verhaal, ik zie het voor me hoe je probeert duidelijk te maken waar je naar toe wilt. Ik lees tussen de regels door wel dat je meer en meer ziet wat je zoal (effectief voor jezelf) kunt doen. Mooi hoor, ik hoop dit binnenkort te zien wanneer Marlien en ik bij je komen. Groeten van de Beilervaart, incl. hond, paarden, katten. Adios. Grietje
eind van het schooljaar? geloof dat ze daar wat anders doen dan wij :p
en met taxi's had ik op men laatste dag in rome nog moeite: die mensen zijn gewoon een typetje apart :p
leuk om te lezen hoe het daar gaat; snel weer meer? :)
xx-jes!
Fijn om van je te horen! :) Xx
lieve francien... wat maak je daar al weer veel mee. spannend lijkt het ons om in bolivia te zitten en om alles zelf uit te moeten zoeken. je zult wel veel nare verhalen horen en lezen. gelukkig dat je ook nog wat tijd hebt voor ontspanning; haloween.geniet ervan, cooowl..
wij zitten momenteel in thailand en daar gaat het ook allemaal net wat anders dan in nederland, dus dat verhaal in de taxi komt wel bekend voor, haha....
suc6 en plezier. fijn om je te volgen! liefs je oud buurtjes mike en liesje
Wat een verhalen zeg..! Het klinkt niet gemakkelijk, maar zo te horen buffel je je er wel doorheen :) Leuk om weer wat van je te horen!
Liefs
Hola F!
Ga vooral door met je kroegpraatjes! Allicht kun je daar de nodige diepgang creëren. Geniet van deze bezoekjes en de contacten die hieruit voortkomen, om vervolgens buiten je werk te beppen en zodoende je Spaans te verbeteren. Een prachtige taal is het.
adios
chris
Hallo Francien,
Je verhalen geven een goed beeld van het leven in Bolivia. Overigens ook in Europa heb je taxichauffeurs die je kennelijk niet (willen) begrijpen. Ik ben wel eens afgezet bij het totaal verkeerd hotel. Zo had de chauffeur zo maar weer een extra ritje
Ik ben op dit moment bezig met het opstellen van een stukje om de Kinderen in de Knel collecte aan te bevelen. Deze collecte wordt met kerst gehouden. We gaan collecteren voor CJA. Als je op korte termijn iets over de geplande kerst actviteiten kunt melden, kan ik die info misschien gebruiken voor de aanbeveling.
Jooo chick! Verhalen, belevingen... Ben benieuwd naar je overige avonturen! Mochten ze net zo indrukwekkend zijn als je foto's dan komt dat wel goed! Overigens, hoe vind je het zuid-amerikaanse temperament bij het mannelijk geslacht, al een versie van je eigen 'grenzeloos verliefd' bedacht? ;)
Ha die Francien,
Leuk om je te volgen en je belevenissen te lezen. Vervelend dat je ziek bent geweest maar gelukkig zijn er altijd anderen die je helpen! Ik had natuurlijk al het een en ander gehoord maar het is ook goed om te lezen hoe jouw ervaringen zijn. Volgens mij pak je dit avontuur goed op en de wijze waarop je de Spaanse taal probeert te doorgronden, via het kroegenmetier, lijkt me prettiger dan een saaie les volgen. Groetjes vanuit een besneeuwd Groningen.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}