Op pad in Sucre met Francien

25 oktober

Voor degenen die mijn laatste mail niet gekregen hebben, hierbij.

Het is het einde van verjaardagsweek en ik wil jullie bedanken voor alle lieve mailtjes en berichten. Doch helaas, het is het einde van de week. Volgend jaar zal de traditie worden voortgezet in ons Holland.

Ter compensatie echter is het nu week der armen. Dit houdt in: geen overbodige artikelen aanschaffen, lunchen met 3 gangen voor 10 a 15 Bols (1 a 1,5 Euro) en brood met popcorn eten in de avond. Raar doch waar, koken is hier duur. S avonds uit eten gaat ook in de kosten lopen en met anderhalf uur siesta is het prima lunchen.

Waar ik echter nog steeds niet over uit kan is de hoeveelheid die mensen hier naar binnen werken tijdens de lunch. 3 gangen waarvan de eerste soep is, maar dan een maaltijd soep. Compleet met een bodem rijst, een volledige aardappel en met geluk een restje pasta, en tevens een stuk kip of ander vlees. Hierna volgt de tweede gang, bestaande uit zeker 2 basis producten en vlees en een pikante salsa. Rest een toetje, maar waar die uit bestaat weet ik eigenlijk niet.

Mijn maag begint te groeien, doch meestal loop ik vervolgens stampvol naar mijn werk. Hier kan ik wel een middagje op teren. Werken gaat de goede kant op. Om nu te zeggen dat ik productief ben, nee. Maar voldoende indrukken, praatjes met leuke mensen en vermakelijke kinderen om me heen maken het waardevolle dagen voor mij. Ik vertrouw er maar op dat de waarde zich vanzelf uit gaat betalen richting mijn collega´s.

Inmiddels werk in in de ochtend met een klinisch psychologe Tatiana. Zij ontfermt zich over de defensoria de la niñes (kinderpsychologe). Als in mijn vorige werk, kijk ik persoonlijkheidstesten na van ouders. Daarbij mag ik meekijken, soms denken in therapien van nieuwe clienten. Deze week zijn er 2 intake gesprekken geweest, dus volgende week zal er een therapie van start gaan. Hartstikke leuk voor mij, doch het gaat on situaties die mij minder gezellig stemmen. Het is anders leven in een land waar weinig sociale wetten zijn. Geen werk is geen geld en onvruchtbaarheid lijkt hier niet voor te komen. Combinatie van een masculine sameleving, weinig sexuele voorlichting en toch een klein taboetje voor voorbehoedsmaatregelen, zorgen voor veel kinderen op jonge leeftijd. Zonder centen is dat geen gemakkelijk bestaan.

Ik geloof dat ik nog wel even door kan gaan over mijn verbazingen op dit gebied. Met name over de masculiniteit. Maar dit zal een saai betoog worden en mij doen overkomen als een rasfeminist. En dat is nou ook weer niet waar. Bolivia kent namelijk ook best leuke manspersonen. En stiekem zit er ook best een vermakelijk puntje aan dit alles. Zo brengt de man je altijd veilig naar je bestemming, loopt aan de kant van de auto´s, staat erop de rekening te betalen en overlaadt je met de meest zoetsappige teksten. Wat enigzins te veel is voor mij, maar dat wordt niet altijd begrepen: ´hoezo hou op met zulke dingen zeggen, zal ik je dan maar lelijkerd noemen?´

Zijspoor, terug naar het werk. Laat ik even duidelijk maken dat het niet alleen maar zware familie problemen zijn. Ook zaken als pesten op school en voorlichting over drank en drugs. Het werk in de middagen is onveranderd. Af en toe pas ik een middagje op kinderen, speel voor hamburger en monster en zij zijn geduldig in het mij leren van nieuw vocabulair.

Wat nog meer. Het is al een aardig stukje aan het worden, dus tijd om af te ronden. Nog even wat algemenigheden:

De ziekte, salmonella of wat dan ook , is bestreden. Niet aan te raden deze ongein. Goede zorgen van mijn huisgenoot en een bevriende dokter, waren erg fijn.

Verder semana de cumpleanos. Woensdag gestart met Jackie met een rustig avondje. Om 12 uur presenteerde zij mij Kermit ofwel Rana Renee, welk nu symbool staat voor een goede avond feest op donderdag. Foto´s zijn te bezichtigen op facebook. Vrijdag vertrokken we met Shaun naar La Paz. Hier ontmoetten we Carla die ons eerder vergezelde in Sucre. Samen met Carla bracht ik een bezoek aan gevangenis San Pedro. Hier ga ik nu niet over uitweiden, maar wat een systeem. Maandag zijn we teruggekeerd. Halve dag geslapen en fijn buiten geweest. Dinsdag weer aan het werk en de week afgesloten met een Boliviaans wijntje.

Tot zover!

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!